Eugenia Łoch
Biografia
Eugenia Łoch urodziła się 10 listopada 1926 roku w Dębicy. W czasie okupacji niemieckiej uczyła się w szkole handlowej i uczęszczała na kursy tajnego nauczania.
W 1947 zdała maturę w Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy. Ukończyła studia polonistyczno-historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1968 obroniła pracę doktorską pt. Twórczość nowelistyczna Ignacego Maciejowskiego-Sewerana na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (promotor: prof. Jan Nowakowski); stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1978 na podstawie rozprawy: Pierwiastki mityczne w opowiadaniach Jarosława Iwaszkiewicza. Geneza i funkcja. Tytuł profesorski otrzymała w 1990.
Pracowała na Wydziale Filologicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. W latach 1971–1973 pełniła funkcję prodziekana Wydziału Humanistycznego tej uczelni. W 1977 przeniosła się do Lublina, gdzie została zatrudniona na UMCS jako docent w Zakładzie Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski. Od 1982 do 1984 była prodziekanem Wydziału Humanistycznego UMCS, a w latach 1989–1992 kierowała Instytutem Filologii Polskiej UMCS. Przez wiele lat prowadziła współpracę naukową z zagranicznymi ośrodkami, wygłaszając referaty i wykłady.
Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) i pełniła mandat posła na Sejm PRL VI kadencji (1972–1976), wybrana z okręgu 64 (Rzeszów). Zasiadała w sejmowych komisjach: Oświaty i Wychowania oraz Nauki i Postępu Technicznego.
Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984), Złotym Krzyżem Zasługi (1975) i Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1976), a także otrzymała honorowe odznaki. W 2001 przeszła na emeryturę. Pochowana na cmentarzu w Dębicy.