Józef Buszko

historyk
02.09.1925 22.10.2003 Dębica

Biografia

Józef Buszko urodził się 2 września 1925 w Dębicy. W czasie okupacji pracował jako robotnik w Dębicy. Po wojnie studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1945–1948) i ukończył Szkołę Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa UJ w 1949. Obronił doktorat w 1949 roku pod kierunkiem Kazimierza Piwarskiego.

W 1955 uzyskał tytuł docenta, a w 1966 mianowano go profesorem nadzwyczajnym. W 1974 roku został profesorem zwyczajnym. Od 1961 do emerytury w 1995 kierował Zakładem Najnowszej Historii Polski. Wykładał także w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie oraz w Wyższej Szkole Ekonomiczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej.

Specjalizował się w dziejach Polski nowożytnej i nowoczesnej. Był autorem publikacji o dziejach Krakowa i UJ. Przez lata pełnił funkcje w redakcjach i komisjach naukowych, m.in. przewodniczył Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Krakowie i pełnił funkcje prorektora na UJ. Zmarł w Krakowie i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Krzeszowicach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor książki Historia Polski 1864–1948 (Warszawa 1978) z wieloma kolejnymi wydaniami.
Kierownik Zakładu Najnowszej Historii Polski (1961–1995).
Nagroda im. Ludwika Waryńskiego (1987) za monografię Dzieje ruchu robotniczego w Galicji Zachodniej (1848-1918).
Nagroda zespołowa Trybuny Ludu (1986) za I tom Historia polskiego ruchu robotniczego do 1880 roku.
Złota Odznaka za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa (1972).

Ciekawostki

W czasie okupacji pracował jako robotnik w Dębicy.
Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Krzeszowicach.
Na UJ pełnił funkcje prorektora i dyrektora Instytutu Historii.

Udostępnij