Rudolf Szura
Biografia
Rudolf Szura urodził się 2 listopada 1908 w Dębicy jako syn Szymona i Franciszki. Po ukończeniu szkoły średniej w Dębicy objął funkcję podprokuratora Sądu Okręgowego w Jaśle i kształcił się na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po ukończeniu aplikacji adwokackiej i sądowej zatrudniony był jako asesor sądowy w Tyczynie, a później w Sanoku.
W 1945 podjął pracę w Ministerstwie Sprawiedliwości, organizował prokuraturę okręgową na Podkarpaciu (w Krośnie), był także zastępcą prokuratora Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Pracował w Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce, wykładał w Szkole Prawniczej Ministerstwa Sprawiedliwości we Wrocławiu. Po przeniesieniu na Kielczyznę organizował prokuraturę Sądu Apelacyjnego w Kielcach, pełnił obowiązki wiceprokuratora wojewódzkiego i naczelnika wydziału sądowego. Od 1955 prowadził własną praktykę adwokacką. Był wiceprezesem Naczelnego Trybunału Administracyjnego.
W 1946 wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego. W 1949 został najpierw sekretarzem, a następnie wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu tej partii w Kielcach (był nim do 1951), zaś w latach 1951–1973 był przewodniczącym WK. Od 1949 do 1965 zasiadał w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Kielcach. W 1965 został wybrany na posła w okręgu Busko-Zdrój, pracował w Komisji Wymiaru Sprawiedliwości jako jej wiceprzewodniczący. W V kadencji Sejmu (1969–1972) był reprezentantem okręgu Końskie; w VI – okręgu Ostrowiec Świętokrzyski, pracował w Komisjach Handlu Zagranicznego i Prac Ustawodawczych. Pełnił funkcje w aparacie centralnym SD, był członkiem Centralnego Komitetu (1961–1973).
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (1951), Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955), Brązowym Medalem Za zasługi dla obronności kraju, Odznaką „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego” oraz Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego. Zmarł jesienią 1986 roku i został pochowany na cmentarzu Starym w Kielcach.