Tadeusz Ziętara
Biografia
Tadeusz Ziętara był polskim geografem i geomorfologiem oraz wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Pełnił funkcje prorektora (1969–1980) i rektora (1980–1981) tej uczelni.
Trzyletnie studia ukończył w 1953 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Następnie studiował geomorfologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktoryzował się w Instytucie Geografii UJ w 1964 r. W 1967 r. został docentem – stanowisko to uzyskał w Zakładzie Geografii Fizycznej WSP.
W latach 1953–2000 pracował na WSP. W tym czasie odbywał liczne wyprawy naukowe, m.in. w Alpach Julijskich, w góry Kaukazu i Ałtaju, na pustynię Gobi.
Był członkiem wielu stowarzyszeń naukowych i społecznych, m.in. Stowarzyszenia Geomorfologów Polskich, Polskiego Towarzystwa Geograficznego, Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN. Współpracował naukowo z ministerialnym Komitetem Zagrożeń Klęskami Żywiołowymi. Badał zjawiska osuwisk na terenach przekształconych przez człowieka.
Pochowany został na cmentarzu Rakowickim (kwatera CA-płn-grobowiec Żaków).