Wojciech Kawiński
Biografia
Wojciech Kawiński urodził się 22 maja 1939 w Dębicy w rodzinie Antoniego, aptekarza, i Olgi z Knotów. Uczył się w Dębicy i studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim (1958–1959) oraz na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Należał do Związku Młodzieży Wiejskiej, a od 1961 do PZPR. W latach 1960–1961 był członkiem krakowskiej grupy literackiej Wielopole i współpracował z Orientacją Poetycką Hybrydy.
Po uzyskaniu magisterium w 1964 pracował jako korektor w Wydawnictwie Literackim, a następnie zajmował różne stanowiska w kulturze Krakowa: urzędnik w Wydziale Oświaty i Kultury Dzielnicowej Rady Narodowej Stare Miasto (1967–1969) oraz w Wydziale Kultury i Sztuki Rady Narodowej miasta Krakowa (1970–1971). W latach 1971–1980 był zastępcą dyrektora, a następnie do 1984 dyrektorem Estrady Krakowskiej.
Debiutował jako poeta w tygodniku Życie Literackie w 1961, był zaangażowany w redakcję i publikował w licznych pismach literackich (m.in. Pismo Literacko-Artystyczne, Metafora, Poezja, Poglądy, Nurcie, Kierunki, Literatura, Miesięcznik Literacki, Magazyn Kulturalny) oraz pełnił funkcje redaktorskie w redakcjach i radach redakcyjnych (Magazyn Kulturalny, Literatura, Pismo Literacko-Artystyczne, Lektura, Poezja).
W 1968 został członkiem Związku Literatów Polskich; po 1970 objął funkcję sekretarza, a następnie wiceprezesa Oddziału Krakowskiego. W 1964 ożenił się z Heleną Lorenz. Jego dorobek twórczy obejmuje liczne tomiki poezji, m.in. Odległości posłuszne (1964), Ziarno rzeki (1967) czy Ciało i duch (2003).