Zbigniew Włodarczyk

Fizyk
30.11.-0001 Dębica

Biografia

Zbigniew Włodarczyk urodził się w 1950 roku w Dębicy. Studiował fizykę stosowaną na Uniwersytecie Jagiellońskim (ukończył w 1973). Doktorat uzyskał w 1982 na Uniwersytecie Łódzkim, habilitację w 1995 w Instytucie Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana na podstawie pracy Energy Dependence of Inelasticity and Attenuation of Cosmic Ray Hadrons. Tytuł profesora nauk fizycznych otrzymał 23 kwietnia 2009.

W 1974 roku rozpoczął pracę na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, która przekształciła się w Akademię Świętokrzyską i Uniwersytet Jana Kochanowskiego. Na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym tej uczelni był m.in. wicedyrektorem Instytutu Fizyki, a w 1999 objął kierownictwo Zakładu Fizyki Jądrowej. Prowadził też badania w Instytucie Fizycznym im. P. N. Lebiediewa w Moskwie (1976–1977) i odbył krótkoterminowe staże u prof. Richarda Weinera na Uniwersytecie w Marburgu (1989–1992).

Specjalizuje się w fizyce promieniowania kosmicznego i fizyce wysokich energii. W ramach eksperymentu Pamir prowadził badania w latach 1978–1994. W 2002 został członkiem grupy biorącej udział w eksperymentach NA49 i NA61 w CERN.

Żonaty z Ewą, jego syn Jakub został biofizykiem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Habilitacja w 1995 w Instytucie Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana na podstawie pracy Energy Dependence of Inelasticity and Attenuation of Cosmic Ray Hadrons.
Nadanie tytułu profesora nauk fizycznych 23 kwietnia 2009.
Kierownictwo Zakładu Fizyki Jądrowej na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego (1999).
Prowadzenie badań w eksperymencie Pamir (1978–1994).
Członek grup NA49 i NA61 w CERN (od 2002).

Ciekawostki

Żona Ewa, syn Jakub został biofizykiem.
Spędził staże w Moskwie (1976–1977) i Marburgu (1989–1992).
Działalność naukowa obejmuje fizykę promieniowania kosmicznego i fizykę wysokich energii.

Udostępnij