Zenon Książek
Biografia
Zenon Książek urodził się 27 września 1931 roku w Dębicy. Był piłkarzem i trenerem, przez większą część kariery związanym ze Stalą Mielec. Wychowanek Wisłoki Dębica, rozpoczynał treningi w tym klubie, a maturę zdał w 1950 roku w Liceum Ogólnokształcącym im. W. Jagiełły w Dębicy. Następnie ukończył AWF w Krakowie w 1954 roku i otrzymał tytuł magistra wychowania fizycznego.
Po studiach pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Technikum Mechanicznym w Dębicy i kontynuował grę w Wisłoce jako zawodnik i trener. W 1955 roku został zatrudniony w WSK Mielec, a później przeniósł się do Stali Mielec. Uczestniczył w historycznym awansie Stali do II ligi.
W 1959 roku wrócił do Dębicy i był grającym trenerem Stali Dębica. Karierę zawodniczą zakończył w 1965 roku, po czym skupił się na pracy trenerskiej. W 1964 uzyskał uprawnienia trenera klasy II, a w 1971 – trenera klasy I. Pracował w Uni Tarnów, najpierw jako trener młodzieży, a następnie jako trener pierwszej drużyny grającej w II lidze. W latach 1966–1972 był drugim trenerem reprezentacji juniorów, a w 1973 prowadził młodzieżową reprezentację Polski do lat 21, z którą zdobył III miejsce na Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Berlinie.
W sezonie 1973/74 został trenerem ówczesnego mistrza Polski – Stali Mielec. Zdobył z nią 3. miejsce w sezonie 73/74 i wicemistrzostwo w sezonie 74/75. Następnie zajął się szkoleniem zespołów młodzieżowych Stali. W 1978 ponownie objął stanowisko trenera I drużyny i zdobył z nią 3. miejsce w 1979. W okresie 1980–82 został skierowany do Tunezji, gdzie trenował piłkarzy L’Etoile Sportive du Sahole Susa. Po zakończeniu kontraktu powrócił do Mielca na stanowisko kierownika wyszkolenia Stali. W latach 1986–1987 ponownie prowadził I drużynę Stali. Od 1990 zajął się juniorami Stali, z którymi czterokrotnie zdobył mistrzostwo okręgu rzeszowskiego oraz dwukrotnie 5. miejsce w finałach Mistrzostw Polski. Trenował także juniorów reprezentujących Okręg Podkarpacki w ogólnopolskich rozgrywkach o Puchar im. Kazimierza Deyny.
W latach 1975–1978 był wykładowcą w Punkcie Konsultacyjnym AWF w Mielcu. Organizował także kursy instruktorów piłki nożnej. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Trenerów Podkarpackiego OZPN w Rzeszowie. Za wybitne osiągnięcia w pracy trenerskiej odznaczono go m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką PZPN, Złotą Odznaką 75-lecia PZPN, Odznaką „Zasłużony Trener”, Złotą Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”.